Oponiaki

W przypadku oponiaka mamy do czynienia z łagodnym, wolno rosnącym guzie mózgu, rozwijającym się z opony twardej, miękkiej lub pajęczej. Oponiak może wyrastać przede wszystkim z tego miejsca, w którym występują tak zwane komórki arachnoidalne. Można je znaleźć nie tylko w rejonie mózgu, ale także na przykład wzdłuż kanału rdzeniowego.

Tylko rzadko (w ok. 1,7% przypadków) oponiaki mają charakter złośliwy albo rosną szybciej niż zwykle. Oponiaki stanowią około 15 procent wszystkich guzów mózgu. Zwykle oponiaki można całkowicie usunąć operacyjnie, ale zdarza się, że po zabiegu pojawiają się ponownie.

Oponiaki rozwijają się najczęściej około 45 roku życia. Są one częstsze u kobiet niż u mężczyzn. Tylko dwa procent przypadków dotyczy dzieci i młodzieży.

Zdjęcie rentgenowskie oponiaka

Objaw

Zależnie od ich wielkości i lokalizacji oponiaki mogą powodować takie objawy jak bóle głowy, mdłości, wymioty, zaburzenia widzenia, węchu lub czucia, osłabienie siły mięśni, skurcze lub padaczka. Z powodu ich powolnego wzrostu i zdolności dostosowawczych mózgu wiele oponiaków istnieje przez pewien czas zanim pojawią się dolegliwości.

Dzięki tomografii rezonansu magnetycznego (MRI) lub angiografii można skutecznie diagnozować guzy.

Zdjęcie rentgenowskie oponiaka
Zdjęcie rentgenowskie oponiaka

Terapia

Celem terapii jest całkowite mikrochirurgiczne usunięcie oponiaka, co często się udaje. Zwykle wykonuje się w tym celu operację połączoną z kraniotomią (otwarciem czaszki). Większe oponiaki muszą być najpierw zmniejszone, a dopiero potem usunięte.

W przypadku całkowite usunięcia oponiaka i łagodności tkanki guza leczenie towarzyszące nie jest konieczne. W takich przypadkach należy wykonać badania kontrolne przy zastosowaniu tomografii komputerowej lub tomografii rezonansu magnetycznego. Jeśli zostaną pozostawione fragmenty tkanki albo jeśli oponiak okaże się złośliwy, można dodatkowo rozważyć zastosowanie chemioterapii, stereotaktycznej (nóż gamma) lub konwencjonalnej radiografii frakcjonowanej, a także towarzyszących terapii lekowych.

Około dziesięciu procent oponiaków nadal rośnie pomimo całkowitego usunięcia w wyniku operacji usunięcia. W przypadku częściowego usunięcia nowy wzrost występuje w około 80 procent przypadków.