Chirurgia dłoni

Jeśli leczenie zachowawcze nie okaże się wystarczająco skuteczne w przypadku schorzeń lub urazów dłoni, stosujemy różne metody operacyjne, które są najczęściej możliwe do przeprowadzenia w warunkach ambulatoryjnych.

Operacje te są wykonywane w tak zwanym bezkrwawym polu operacyjnym. Oznacza to, że dopływ krwi do miejsca zabiegu jest ograniczony przez założenie opaski w celu lepszego uwidocznienia drobnych nerwów i naczyń krwionośnych.

Szczegółowe informacje o zabiegu

Czas trwania zabiegu:

zespół cieśni nadgarstka: około 20 minut

 

Przykurcz Dupuytrena: około 1–1,5 godziny

 

Torbiel: około 0,5 godziny

 

Zespół trzaskającego palca: około 15 minut

Pobyt w klinice:

z reguły można wykonać operację w warunkach ambulatoryjnych. W przypadku szczególnych, indywidualnych czynników ryzyka, uzasadniony może być 1-2-dniowy pobyt w klinice.

Przebieg leczenia

Jeśli w przypadku zespołu cieśni nadgarstka leczenie zachowawcze z wstrzykiwaniem i/lub zakładaną na noc szyną okaże się niewystarczające, a impulsy nerwowe wskazują na zmiany w strukturach nerwowych, konieczne będzie operacyjne uwolnienia nerwu. Tylko w ten sposób można uniknąć długotrwałych uszkodzeń.

Ból i zaburzenia czucia można wyeliminować dzięki poszerzeniu kanału nerwowego (poszerzenie kanału nadgarstka) i uwolnienie nerwów (neuroliza). Równocześnie przecinamy więzadło tworzące kanał nadgarstkowy. Zazwyczaj ten minimalnie inwazyjny zabieg jest wykonywany przez niewielkie przecięcie nadgarstka.

Bóle i zaburzenia czucia często ustępują bezpośrednio po zabiegu. W razie wieloletnich zaburzeń nerwów przywrócenie normalnego czucia może potrwać nieco dłużej. Także w przypadku tak zwanego palca trzaskającego przecinamy pod znieczuleniem miejscowym więzadło, które utrudnia swobodny poślizg ścięgna.

W związku z tym, że zniekształcenia w przypadku przykurczu Dupuytrena nie są bolesne, wielu pacjentów bardzo późno zwraca się po poradę do lekarza specjalisty. Nierzadko dochodzi już wówczas do zesztywnienia stawów palców. Z tego powodu przed zabiegiem należy zawsze sprawdzić, czy staw nie jest już zesztywniały, co zmniejszyłoby szansę na całkowite odzyskanie ruchomości.

Podczas operacji delikatnie usuwamy wszystkie przeszkadzające pasma tkanki łącznej, które często także „zamurowują” naczynie krwionośne palców. Po wyleczeniu rany — z reguły po około 10 dniach — czynność dłoni może zostać przywrócona dzięki ćwiczeniom, wspartym przez ergoterapię.

Torbiele galaretowate na stawie promieniowo-nadgarstkowym i palcach leczymy z reguły operacyjnie i pod znieczuleniem miejscowym. W trakcie zabiegu uwalniamy cienką torebkę aż do „korzenia” i usuwamy torbiel. W celu uniknięcia nawrotu choroby konieczne jest wcześniejsze czasowe unieruchomienie operowanego miejsca przy użyciu szyny.