Przykurcz Dupuytrena

Choroba Dupuytrena objawia się bliznowaceniem rozcięgna dłoniowego, czyli miejsca, w którym mięsień długi dłoni wysyła łącznotkanowe włókna do palców. Dochodzi wówczas do skręcenia jednego lub kilku palców. Przyczyną tego schorzenia może być przykurcz Dupuytrena (znany też jako choroba Dupuytrena), często występujący u osób starszych. Najczęściej rozwija się - początkowo - w jednej dłoni — bez możliwej do ustalenia przyczyny, a polega na zgrubieniu i obkurczeniu tkanki łącznej na powierzchni dłoni. W efekcie brakuje tkanki niezbędnej do rozprostowywania palców i pojawia się wyraźne skręcenie.

Objaw

W stadium początkowym zwykle tworzą się twarde zgrubienia na dłoni, które początkowo nie wpływają na ruchomość palców. Z czasem pojawiają się wyraźne skręcenia palców, związane z nasilonym upośledzeniem czynności dłoni. W późniejszych, zaawansowanych stadiach choroba obejmuje także nerwy palców.

Na dłoni pacjenta można zaobserwować:

  • zgrubienia, grudki lub guzki,
  • pasmo zbudowane z grudek, uniemożliwiające pełny wyprost palca,
  • przykurcz.

Terapia

Choroba Dupuytrena posiada 3 fazy rozwoju:

  1. Faza proliferacji - pacjent zauważa pierwsze zmiany w wyglądzie rozcięgna i dłoni,
  2. Faza przerostu rozcięgna - pojawiają się zgrubienia, guzki, a także można zaobserwować lekki przykurcz jednego lub kilku palców,
  3. Faza końcowa - przykurcze utrwalają się i powstają zbite pasma bliznowców, powodujące utrudnienia w poruszaniu dłonią i palcami.

W przypadku przykurczu Dupuytrena w stadium początkowym można próbować zahamować postęp choroby przez podanie leku miejscowo. Jeśli dojdzie do ograniczenia ruchomości palców, czyli do fazy 3 - w większości przypadków przywracamy czynność dłoni przez chirurgiczne usunięcie obkurczonej tkanki.