Zapalenie stawów

Zapalenie stawów często przez pacjentów mylone jest z chorobą zwyrodnieniowa stawów (RZS). W odróżnieniu od degeneracyjnych schorzeń tego rodzaju, zapaleniu stawów często towarzyszy przegrzanie, opuchlizna i zaczerwienienie. Procesy chemiczne i aktywność komórkowa zachodzące w przebiegu zapaleń przez dłuższy czas niszczą chrząstkę stawową.

Potencjalną przyczyną tej choroby są procesy autoimmunologiczne, towarzyszące schorzeniom reumatycznym. Stany zapalne mogą także występować w trakcie toczących się procesów degeneracyjnych (choroba zwyrodnieniowa stawów) oraz w przebiegu chorób dotyczących sąsiadujących ze stawami kaletek maziowych (zapalenie kaletek maziowych, zapalenie okołostawowe).

Często chorobą dotknięty jest staw ramiennny, narażony na wyjątkowo duże obciążenia ze względu na ogromną swobodę ruchów. Bakterie, wnikające do stawu po zranieniu lub wraz z krwią, są przyczyną ropnego zapalenia stawów, powodującego gorączkę i ogólne pogorszenie stanu zdrowia, wymagające podjęcia leczenia w trybie nagłym.

Schematyczna prezentacja schorzeń stawów

Objawy

W zależności od przyczyny, zapalenie często rozpoczyna się od silnych bólów, uniemożliwiających ruchomość w objętych nią stawach. W dalszej kolejności może pojawić się:

  • dyskomfort,
  • obrzęk,
  • zaczerwienienie,
  • podwyższona temperatura w miejscu bólu,
  • upośledzenie funkcji stawów.

Mimowolne napięcie mięśniowe może powodować również wrażenie zakleszczenia w rejonie stawu ramiennego, znane jako zespół konfliktu obrąbkowego, natomiast dłużej utrzymujący się proces zapalny (zapalenie chroniczne) może prowadzić do zesztywnienia stawu.

Terapia

Aby powstrzymać rozwój choroby możliwe są dwie drogi leczenia:

  • terapia zachowawcza (farmakoterapia, fizjoterapia),
  • leczenie chirurgiczne.

Celem terapii zachowawczej jest wczesne i trwałe powstrzymanie zapalenia, dzięki zastosowaniu leków oraz zachowanie ruchomości objętego schorzeniem stawu lub odwrócenie już występującego ograniczenia dzięki fizjoterapii.

W przypadku zapaleń chronicznych można zmniejszyć powierzchnię błony maziowej przez usuwanie obszarów objętych zapaleniem przy zastosowaniu zabiegów artroskopowych (wziernikowania wnętrza stawów). W ten sposób usunięte zostaną przeszkody przestrzenne, ograniczające ruchomość.

Nawet jeśli proces zapalny doprowadził już do ciężkiego uszkodzenia chrząstki - wciąż możliwe jest przywrócenie funkcji stawów w znacznym zakresie, dzięki zastosowaniu protezy stawu biodrowego albo protezy stawu kolanowego.