Zespół cieśni nadgarstka

Ręce na co dzień wykonują dla nas ciężką pracę, często ponad swoje siły. Godziny spędzone przy klawiaturze komputera w niekomfortowej pozycji oraz często powtarzane czynności, które przeciążają stawy, mogą prowadzić do ucisku na nerw. Ponieważ dłonie, jako jeden z najważniejszych narządów ruchu, są wykorzystywane cały czas - ich uraz momentalnie zaburza codzienne funkcjonowanie.

Ból i drętwienie palców często wynikają z długotrwałego nacisku na nerwy. W różnych miejscach naszego ciała — takich jak łokieć czy nadgarstek — nerwy przebiegają przez wąskie przestrzenie. W przypadku zgrubienia ścięgna albo złamania nadgarstka dochodzi do nacisku na nerw pośrodkowy w tak zwanym kanale nadgarstka, przebiegającego między nadgarstkiem i szerokim ścięgnem. Dochodzi wówczas do spowolnienia przesyłania sygnałów przez ten nerw, co odczuwamy jako zaburzenia czucia.

Objawy

Zespół cieśni kanału nadgarstka początkowo powoduje takie zaburzenia czucia jak:

- mrowienie lub „zasypianie” palców,

- nocne bóle dłoni,

- ból pojawiający się podczas wysiłku, promieniujący do przedramienia i barku,

- pogorszenie sprawności manualnej podczas wykonywania czynności precyzyjnych.

Im bardziej zaawansowana choroba, tym objawy stają się silniejsze. W późniejszym stadium często dochodzi do utraty siły w dłoni, ponieważ nerw pośrodkowy łączy się z jej mięśniami. Chwilowe zmniejszenie dolegliwości nocnych nie oznacza poprawy, a pogłębianie się zmian degeneracyjnych nerwu pośrodkowego.

Terapia

W początkowym stadium zespołu cieśni kanału nadgarstka próbujemy łagodzić objawy, stosując leczenie zachowawcze:

- wstrzyknięcia (sterydy),

- szyna zakładana na noc,

- zastosowanie ortezy do unieruchomienia ręki,

- przyjmowanie leków przeciwzapalnych,

- fizykoterapia.

Jeśli jednak zmiany w impulsach nerwowych, diagnozowane przez neurologów, wskazują na zmiany w strukturze nerwów, konieczne jest wyeliminowanie zwężenie przez niewielką operację.